શીર્ષક: ખોવાયેલી ગઝલ

ખોવાઈ એવું બધું મેં ખોયું છે,

હવે ખાલી હાથે જીવતા મેં શીખ્યું છે.

તમે પૂછો છો કે આટલો મૌન કેમ છે તું ?

મેં મારા શબ્દોને અંદર જ રોતા જોયું છે.

કિનારો મળશે એવી કોઈ જીદ નથી હવે,

મેં તો મધદરિયે જ વહાણ મારું ડૂબાવ્યું છે.

સંબંધોની ભીડમાં પણ એકલો જ રહ્યો છું,

પોતીકાઓના ચહેરા પર મેં પારકાપણું જોયું છે.

હવે હસવામાં પણ કોઈ સ્વાર્થ નથી રહ્યો,

મેં રડતા-રડતા આખું સ્મિત મારું ધોયું છે.

નથી ફરિયાદ કે નથી કોઈ વસવસો 'કિર્તનને',

મેં નસીબ પાસે જે નહોતું એ પણ માંગ્યું છે.

ડો કિર્તન છેટા